Монгол бөхчүүд монголоос ирж японд барилдах болсон цагаас эхлэн Монгол улсад сумо эрчимтэйгээр дэлгэрэн одоо бараг л сумо гэдэг манай японы спортыг өөрсдийнхөө гэж бараг л андуурах болсон. Монголын ард түмний хувьд японы ёс заншил ямар ч хамаагүй бөгөөд хамгийн чухал нь монгол бөх япон сумог давах нь байдаг. Бид япончуудын хувьд хамгийн чухал нь хэн нь давах, хэд түрүүлэх байх нь чухал биш өөрсдийнхөө олон зуун жилийн түүхтэй ёс заншлаа хадгалж үргэлжлүүлэх нь чухал байдаг. Сумо бол японд зөвхөн спорт төдийгүй бидний үүх түүхийн нэг хэсэг , бахархал нь юм. Гэтэл монголчууд сумог өнгөцхөн төдийгээр ойлгож үндсэрхэг үзлээрээ хамгаалж Асашёорюүг бараг л монголын шинэ Чингис хаан мэт өргөмжилж тахин шүтдэг. Монголчуудыг бас үндсэрхэг үзэлтэй гэхэд хэцүү ойлгомжгүй ард түмэн. Учир нь сумод гадаад бөхчүүдийг авахдаа японы ёс заншил, уламжлалын нэг хэсэг болгож япон ард түмэнд андгай тангараг өргүүлж авдаг. Японы самурай болох тангараг өргөсөн хүнийг эх орноосоо урвалаа гэхгүй харин ч эсрэгээр шинэ Чингис хаан болгож тахин шүтэж байгаа нь хөөрхийлэлтэй. Бид хэрвээ монгол хүмүүсийг японы сумогийн рекордыг эвдэнэ гэдгээс айсан бол анхнаасаа гадаад бөхчүүдийг сумод элсүүлэхгүй байсан . Сумо болсноор японы ёс заншлыг дээд зэргээр сахин хамгаалж, японы нэг хэсэг бие махбодь болдог, нэг ёсондоо ямар ч үндэстэн угсааны хүн байсан сумо хүн бол япон хүн юм. Сумо хүн өчүүхэн төдий ч алдаа мадаг гаргахгүй байх ёстой. Гэтэл Асашёорюү японы энэ дүрмийг хэд хэдэн удаа зөрчиж байсан бөгөөд сумо байхад зөвхөн бяр чадал хангалтгүй юм. Энэ байдлаар монголчууд японы ард түмэн, ёс заншлыг хүндэтгэж үзэхгүй байвал бид монголчуудыг японы сумод элсүүлэхийг хориглохоос өөр аргагүй юм.